Łańcut

Z Baza kolejowa
Skocz do: nawigacja, szukaj

Łańcut to jedyna stacja pomiędzy Rzeszowem a Przeworskiem, na której zatrzymują się pociągi dalekobieżne. Położona w tym osiemnastotysięcznym mieście, niewiele różni się od sąsiednich stacji pośrednich. Posiada 4 tory główne, z których dwa znajdują się przy dwukrawędziowym peronie wyspowym. Istnieją także dwa tory boczne, przy których znajdują się składy węgla oraz skup złomu. Obsługa podróżnych odbywa się z dwukrawędziowego peronu wyspowego, połączonego kładką z budynkiem dworca. Ruch pociągów prowadzony jest z nastawni "Łn", która posiada urządzenia przekaźnikowo-komputerowe typu OSA-H. Z nastawni obsługuje się także rogatki na trzech przejazdach kolejowych. Pierwotnie miała ona pełnić funkcję LCS dla całego odcinka Rzeszów - Przeworsk, jednakże z powodu kłopotów m.in. z radiołącznością odstąpiono od uruchomienia zdalnego sterowania.


Rok budowy
1859
Nazwa Lata obowiązywania
Łańcut 1859 - 1939
Lancut 1939 - 1941
Landshut (Ostbahn) (Lancut) 1942
Landshut (Ostbahn) 1943 - 1944
Łańcut od 1944


Schemat stacji

Lancut.gif

Galeria zdjęć

Dworzec, widok od podjazdu.
Peron.
Semafory wyjazdowe w kierunku Rzeszowa.
Budynek przy skupie złomu.
Głowica rozjazdowa, widok w kierunku Rzeszowa.
Widok ogólny od strony Rzeszowa.
Tor boczny nr 6.
Dworzec, widok od strony torów.
Bocznica.
Widok z peronu w kierunku Przeworska.
Plac ładunkowy przy torze nr 6.
Semafory wyjazdowe w kierunku Przeworska.
Widok ogólny z placu ładunkowego.
Przejazd kolejowy na ul. Podwierzyniec.
Nastawnia dysponująca.
Wyjazd w kierunku Przeworska.
Bocznica POLMOSu, widok w stronę stacji.
Włączenie bocznicy w tor nr 1, widok w stronę Przeworska.
Widok z kładki, semafory wyjazdowe w kierunku Przeworska.
Widok z kładki na tory stacyjne.