Tarnów

Z Baza kolejowa
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarnów jest obecnie dużą stacją węzłową. Powstała ona jako przelotowa w 1856 roku, po otwarciu połączenia Kraków - Dębica. 20 lat później otwarta została linia do Plavča, przez Stróże, Nowy Sącz i Muszynę. 50 lat po otrzymaniu pierwszego połączenia otwarto lokalną linię do Szczucina. W latach 2012-2018 stacja przeszła kompleksową modernizację i została ukończona jako jeden z ostatnich obiektów na linii Podłęże - Rzeszów Główny. Do czasu modernizacji posiadała 12 torów głównych, z których 6 miało charakter wyłącznie towarowy, natomiast pozostałe znajdowały się przy peronach. Ruch na stacji prowadzony był głównie z nastawni dysponującej "Tr", która obsługiwała większość torów. Od strony Dębicy znajdowała się nastawnia wykonawcza "Tr1", która obsługiwała tylko dwa rozjazdy (nr 97 i 233). Na terenie lokomotywowni znajdowały się także dwa posterunki zwrotniczych - tzw. "graniczniki", z których obsługiwano tamtejsze tory. W budynku dworca, który służy pasażerom, znajdował się posterunek dyżurnego peronowego. Kolejną ciekawostką jest szlak w kierunku stacji Tarnów Filia, gdzie istnieją dwa tory - jeden z nich jest używany do normalnego ruchu pociągów, drugi zaś dla jazd manewrowych do lokomotywowni, a w sytuacjach awaryjnych przejeżdżają nim także pociągi.

Pod koniec 2010 roku zakończona została renowacja zabytkowego budynku dworca. Znacznie większe zmiany przyniosła jednak przeprowadzona modernizacja. W ramach wszystkich działań dokonano uproszczenia układu torowego, poprzez m.in. zastosowanie pojedynczych przejść rozjazdowych, w miejsce wcześniejszych zrównolegleń. W zmodernizowanym układzie torowym nie ma praktycznie rozjazdów krzyżowych podwójnych - pojedyncze egzemplarze zachowały się w torach bocznych. Układ torowy zapewnia możliwość obsługi pociągów o długości do 750 metrów, większość jazz na kierunek zwrotny możliwa jest z prędkością do 60 km/h. Po przebudowie zachowano 10 torów głównych. Zmianie uległ układ peronów - w miejsce dwóch peronów wyspowych zbudowano 3 perony. Zlikwidowano peron przydworcowy. Ruch pociągów po modernizacji prowadzi nastawnia "Te", która jest też Lokalnym Centrum Sterowania dla odcinka Kłaj - Czarna Tarnowska. Zachowano także nastawnię "Tr1".

(aktualność: listopad 2018 r.)
Rok budowy
1856
Nazwa Lata obowiązywania
Tarnów 1856 - 1939
Tarnow 1939 - 1945
Tarnów od 1945
Skrót telegraficzny
"Tr"
Współrzędne geograficzne
50.0049376, 20.9752959
Wysokość
202 m n.p.m.
Perony
Tor Długość Wysokość
Peron 1 4 400 m 0,55 m
2
Peron 2 1 400 m 0,55 m
3
Peron 3 7 300 m 0,55 m
9


Schemat stacji

Tarnow new.png

Schemat archiwalny (2008)

Tarnow.gif

Galeria zdjęć

Dworzec, widok od strony torów.
Perony.
Perony 1 i 2.
Peron 1.
Widok w kierunku Krakowa.
Widok z peronu 2 w kierunku Krakowa.
Tory 9-15, widok w kierunku Krakowa.
Peron 3.
Tory odstawcze przed peronem 3 od strony Krakowa.
Wjazd z torów lokomotywowni.
Tory lokomotywowni.
Tory 3, 5, 102 i 104.
Budynek LCS Tarnów.
Głowica rozjazdowa, na pierwszym planie tor w kierunku Szczucina.
Widok z rampy w kierunku dworca.
Rampa, widok w kierunku Krakowa.
Głowica rozjazdowa.
Głowica rozjazdowa, widok w kierunku Krakowa.
Koniec toru nr 105, szlak w kierunku Mościc.
Wjazd od strony Mościc.
Wyjazd w kierunku Szczucina.
Wjazd od strony Szczucina.
Dworzec, widok od podjazdu.
Wjazd na tory boczne na wysokości końca peronu 1.
Widok ogólny na tory stacyjne.
Nastawnia "Tr1".
Głowica rozjazdowa, wjazd od strony Dębicy.
Głowica rozjazdowa, wyjazd w kierunku Dębicy i Stróż.
Semafory wyjazdowe w kierunku Dębicy i Stróż.
Tory boczne.
Magazyn towarowy.
Wjazd od strony Dębicy i Stróż.
Głowica rozjazdowa.
Wjazd od strony Dębicy.
Semafory wjazdowe od strony Dębicy.
Wjazd od strony Stróż.
Semafor wjazdowy od strony Stróż.

Galeria zdjęć archiwalnych