Wągrowiec

Z Baza kolejowa
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wągrowiec to mała stacja węzłowa położona na linii nr 356, na której rozpoczyna się linia nr 236. Została wyremontowana w latach 2010 - 2016. W kierunku do Poznania prowadzony jest intensywny ruch pociągów o charakterze aglomeracyjnym. Zaledwie 4 pary jadą dalej w kierunku Bydgoszczy, dojeżdżając jednakże tylko do Gołańczy. Po linii do Bzowo Goraj nie prowadzi się ruchu rozkładowego. Stacja posiada cztery tory główne położone przy dwóch dwukrawędziowych, wyspowych peronach. Dojście na perony jest możliwe poprzez podziemny tunel zarówno od strony dworca jak i ul. Średniej. Układ uzupełniają dwa boczne tory odstawcze oraz odgałęzienie bocznicy do Zakładu Usług Technicznych Wągrowiec. Nastawnia "Wg", umieszczona w budynku LCS Wągrowiec, kieruje ruchem za pomocą USRK komputerowych z sygnalizatorami świetlnymi. W obrębie stacji znajduje się pięć przejazdów kolejowo - drogowych. Trzy z nich są kategorii A (strzeżone z nastawni oraz str. 52) zaś pozostałe kategorii B. Tor kolejowy przecina również dwie niewielkie rzeczki oraz przechodzi wiaduktem ponad lokalną drogą. Północną część stacji zajmuje pokaźny budynek dworca oraz zintegrowane z nim centrum przesiadkowe: dworzec autobusowy, liczne parkingi oraz infrastruktura dla rowerzystów.




Kilkadziesiąt lat temu Wągrowiec był dużo ważniejszym punktem na sieci kolejowej, niż obecnie. Czterokierunkowa stacja węzłowa obsługiwała ruch pociągów osobowych relacji Poznań - Bydgoszcz oraz Inowrocław - Krzyż, a także niemały ruch towarowy generowany przez okoliczne stacje i bocznice: m.in. szlakową do "Młyna Pałuckiego" oraz stacyjne do "Zakładu Usług Technicznych", "Wielkopolskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego", bazy samochodowej i pobliskiego młyna. Do przeładunku towarów służyły rampa czołowo - boczna, magazyn towarowy z rampą oraz obszerny plac ładunkowy z suwnicą, nieopodal którego umieszczono dwie wagi i skrajnik. Dla obsługi podróżnych wybudowano dwa wyspowe, dwukrawędziowe perony, prowadzące do nich przejście podziemne oraz dwa przejścia nadziemne: po jednym przy każdym z przejazdów, znajdujących się na głowicach stacyjnych. Ze względu na wzmożony ruch pieszych podziemne przejście z czasem przedłużono aż do ulicy Średniej. Potrzeby trakcyjne zaspokajała usytuowana w północnej części stacji parowozownia, wyposażona m.in. w pokaźną, 12-stanowiskową szopę, wieżę wodną, zasieki węglowe z dwoma dźwigami, kilka budynków warsztatowych. Na wysokości głowicy rozjazdowej w kierunku Poznania zlokalizowano zabudowania odcinka drogowego oraz krótki tor, na którym stacjonowała drezyna WŻB10. Ruch na stacji prowadzony był przez dwie nastawnie wyposażone w urządzenia mechaniczne scentralizowane z sygnalizacją kształtową; wyjątkiem były dwie tarcze manewrowe, które wymieniono na świetlne. Oprócz czterech jednokierunkowych torów głównych zasadniczych, zlokalizowanych przy peronach, stacja posiadała jeszcze dwa dwukierunkowe tory dodatkowe dla ruchu towarowego, tor komunikacyjny oraz kilka torów odstawczych. Obecność rzeki Nielby wymusiła budowę mostów dla torów szlakowych na Sławę Wlkp. i Damasławek, natomiast tory szlakowe w kierunku Gołańczy i Rogoźna Wlkp. poprowadzono malowniczym łukiem omijając jezioro Durowskie, poprzez duży przepust sklepiony nad Gołaniecką Strugą. Na terenie stacji znajdowały się dwa przejazdy kategorii "A": przez ul. Kościuszki obsługiwany z nastawni "Wg1" oraz przez ul. Przemysłową obsługiwany przez dróżnika ze strażnicy 51A. Tuż za stacją znajdowały się jeszcze dwa kolejne przejazdy kategorii "A": przez ul. Janowiecką i Bartodziejską.


Mijający czas nie oszczędzał stacji w Wągrowcu. W 1994 r. zawieszono przewozy z kierunków Damasławek i Rogoźno Wlkp. Od 2004 r. pociągi pasażerskie z Poznania docierają już tylko do Gołańczy. Zamykane bocznice zmniejszały swoje zapotrzebowanie na przewozy towarowe. Parowozownię przekształcono w motowozownię, a później wynajęto firmie prowadzącej warsztat samochodowy. Pożar oraz wywołane nim eksplozje butli z gazem zniszczyły większość budynku, który ostatecznie rozebrano w sierpniu 2008 r. Z powodu złego stanu technicznego pocięto na złom oba przejścia nadziemne i większą część wyposażenia parowozowni, w tym obrotnicę i dźwigi. Rozebrano bocznicę do fabryki przetworów ziemniaczanych oraz zaprzestano eksploatacji bocznic do młyna i bazy samochodowej, co pociągnęło za sobą likwidację niepotrzebnych wag, suwnicy i skrajnika. Z powodu złego stanu technicznego, a także braku potrzeb ruchowych, zamknięto tor szlakowy z Rogoźna: od semafora R, poprzez tory 4 i 8a aż do rozjazdu 3. Zamknięto również tory 8b, 16, 9a oraz wszystkie tory nieparzyste odgałęziające się za Wk2. Stan z 2009 r. jest przedstawiony na Archiwalnym Schemacie Stacji.


Ze względu na przestarzałą infrastrukturę, zły stan techniczny linii i spowodowane tym liczne ograniczenia prędkości, pod koniec 2010 r. rozpoczęto modernizację linii nr 356. Wągrowiecką nastawnię "Wg1" przebudowano na LCS sterujące wszystkimi posterunkami na linii za pomocą urządzeń komputerowych, wyburzono nastawnię "Wg", magazyn, toaletę, akumulatorownię, strażnice 51 i 51A, wagę samochodową, obie rampy przeładunkowe oraz budynki warsztatów. Zlikwidowano wszystkie tory za wyjątkiem 1, 2, 3, 4, 6 (skrócono), 8. W torze nr 1 wymieniono nawierzchnię na nową, zaś w pozostałych torach dokonano jej naprawy. Sygnalizatory wymieniono na świetlne jednocześnie zmieniając ich usytuowanie i wprowadzono banalizację torów głównych. Na miejscu torów towarowych (naprzeciwko dworca) zorganizowano tymczasowy parking, zaś tereny sąsiadujące ze zmodernizowanym dworcem zagospodarowano na lokalne centrum przesiadkowe. Zmodernizowane perony, przejście podziemne oraz nowe wiaty i windy peronowe ułatwiają podróżnym dostęp do pociągów. Inwestycja przyniosła podniesienie prędkości maksymalnej do 120 km/h i co za tym idzie, znaczne skrócenie czasu podróży przyciągające pasażerów do korzystania z odnowionej linii i stacji.

aktualność: kwiecień 2016 r.


Rok budowy
1888
Nazwa Lata obowiązywania
Wongrowitz 1888 - 1919
Wągrowiec 1919 - 1939
Wongrowitz 1939 - 1941
Eichenbrück 1942 - 1945
Wągrowiec od 1945

Schemat stacji

Wągrowiec 2016.png


Archiwalny schemat stacji (2009)

Wągrowiec.png

Galeria zdjęć

Dworzec po przebudowie i remoncie.
Dworzec, widok od podjazdu.
Dworzec, widok od strony torów.
Centrum przesiadkowe: dworzec autobusowy.
Centrum przesiadkowe, kolejno parkingi: rowerowy, samochodowy, autobusowy.
Ruiny garaży i zabytkowa wieża ciśnień.
Widok z peronów w kierunku Sławy Wlkp.
Semafory wyjazdowe w kierunku Sławy Wlkp.
Wjazd od strony Sławy Wlkp.
Wyjazd w kierunku Sławy Wlkp.
Schronisko i wiaty magazynowe PKP PLK.
Przejazd przez ul. Janowiecką.
Łuk wjazdowy od strony Sławy Wlkp.
Semafor wjazdowy od strony Sławy Wlkp.
Widok w kierunku Sławy Wlkp.
Perony.
Perony, widok w kierunku Kcyni i Rogoźna Wlkp.
Semafory wyjazdowe w kierunku Kcyni i Rogoźna Wlkp.
Głowica rozjazdowa od strony Kcyni i Rogoźna Wlkp.
Budynek LCS.
Przejście rozjazdowe 11 - 13.
Wjazd od strony Kcyni i Rogoźna Wlkp.
Łuk nad jeziorem Durowskim.
Przepust sklepiony nad Gołaniecką Strugą.
Przejazd przez ul. Bartodziejską.
Budynek mieszkalny dla dróżnika przejazdowego ze strażnicy 52.
Semafor wjazdowy od strony Kcyni.
Widok w kierunku Kcyni.
Odgałęzienie bocznicy do ZUT.
Wjazd z bocznicy ZUT na tory stacyjne.
Widok w kierunku Rogoźna Wlkp.
Semafor wjazdowy od strony Rogoźna Wlkp.
Przejazd przez ul. Głogową.
Bocznica ZUT.
Tarcza ostrzegawcza od strony Rogoźna.


Galeria zdjęć archiwalnych

Dworzec, widok od podjazdu (2006).
Dworzec, widok od strony torów (2008).
Budynek ekspedycji towarowej wraz z rampą (2008).
Szalet (2008).
Semafory wyjazdowe w stronę Kcyni i Rogoźna Wlkp (2006).
Rampa czołowo - boczna przy torach nr 6 i 14 (2008).
Nastawnia wykonawcza "Wg1" (2006).
Przejazd przez ul. Kościuszki (2008).
Głowica rozjazdowa od strony Kcyni i Rogoźna Wlkp (2008).
Wyjazd w kierunku Kcyni i Rogoźna Wlkp (2006).
Wjazd od strony Kcyni i Rogoźna Wlkp (2008).
Semafor wjazdowy od strony Kcyni (2009).
Przejazd przez ul. Bartodziejską (2009).
Odgałęzienie bocznicy ZUT i semafor wjazdowy od strony Rogoźna Wlkp (2009).
Bocznica ZUT (2009).
Podziemne dojście na perony (2008).
Perony, widok w kierunku Sławy Wlkp. i Damasławka (2008).
Perony, widok w kierunku Kcyni i Rogoźna Wlkp (2008).
Stary młyn i akumulatorownia (2008).
Parowozownia przed rozbiórką (2006).
To samo miejsce po rozbiórce (2008).
Garaże i zabytkowa wieża ciśnień (2008).
Zrujnowane warsztaty nieopodal parowozowni (2008).
Zasieki węglowe (2008).
Widok na zachodnią część stacji (2008).
Widok na wschodnią część stacji (2008).
Nastawnia dysponująca "Wg" (2008).
Zabudowania dawnego odcinka drogowego, obecnie PKP PLK (2008).
Wjazd od strony Sławy Wlkp. i Damasławka (2008).
Strażnica przejazdowa 51A (2008).
Przejazd przez ul. Przemysłową (2008).
Semafor wjazdowy od strony Damasławka (2009).
Most nad rz. Nielbą na szlaku do Damasławka (2014).
Semafor wjazdowy od strony Sławy Wlkp (2009).
Przejazd przez ul. Janowiecką (2009).
Most nad rz. Nielbą na szlaku do Sławy Wlkp (2009).
Most nad rz. Wełną oraz tarcza ostrzegawcza od strony Sławy Wlkp (2009).