Ożarów Mazowiecki

Z Baza kolejowa
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ożarów Mazowiecki to pierwsza stacja na otwartym w 1902 roku odcinku z Warszawy do Łowicza. Stacja ta została częściowo zmodernizowana kilkanaście lat temu, podczas pierwszych prac modernizacyjnych na linii. Nie wszystkie prace jednak wykonano w taki sposób, jaki charakteryzuje modernizowane magistrale. Na stacji pozostał stary, dwukrawędziowy peron wyspowy z charakterystyczną dla WWK wiatą; ponadto wszystkie rozjazdy posiadają drewniane podrozjazdnice. Dojście do peronu odbywa się przez przejście nadziemne, łączące również północną i południową część miasta. Ciekawostką jest też sam układ torowy - głowica rozjazdowa od strony Warszawy nie posiada wogóle przejścia rozjazdowego pomiędzy torami głównymi zasadniczymi, natomiast przejście od strony Płochocina ma układ krzyżowy i znajduje się na poszerzeniu międzytorza. Semafor wjazdowy od strony Płochocina w torze nr 2 znajduje się z lewej strony toru na owym poszerzeniu, co ma zapewnić lepszą jego widoczność. Stacja posiada 5 torów głównych oraz kilka torów bocznych i bocznic. Jest sterowana z Błonia, jednak oba przejazdy znajdujące się w stacji posiadają miejscową obsługę.


Rok budowy
1902
Nazwa Lata obowiązywania
Ożarów 1902 - 1939
Ozarow 1939 - 1940
Ozarow bei Warschau 1941 - 1945
Ożarów 1945 - 1989
Ożarów Mazowiecki od 1990


Schemat stacji

Ozarow Mazowiecki.png

Galeria zdjęć

Dworzec, widok od strony torów.
Peron.
Widok z peronu w kierunku Warszawy.
Plac ładunkowy oraz magazyn towarowy.
Nieczynna bocznica.
Widok w kierunku Warszawy, po prawej strażnica przejazdowa.
Semafory wyjazdowe w kierunku Warszawy.
Widok ogólny na tory stacyjne.
Dworzec, widok od strony ulicy.
Peron.
Wyjazd w kierunku Płochocina.
Nastawnia "Oż".
Przejazd kolejowy od strony Płochocina.
Wyjazd w kierunku Płochocina.
Semafory wjazdowe od strony Płochocina.