Linia kolejowa nr 213 Reda - Hel

Z Baza kolejowa
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia kolejowa o znaczeniu państwowym.
Początek linii kolejowej na stacji Reda.
Wiadukt nad Redą.
Jeden ze zmodernizowanych przejazdów (Reda).
Przystanek Reda Rekowo.
Podgórski klimat szlaku Reda - Mrzezino.
Łuk na wjeździe do Władysławowa od strony Helu..
Przystanek Władysławowo Port.
Peron przystanku Jastarnia Wczasy.
Okolice Jastarni.
Szlak przed przystankiem w Juracie.
Przystanek Jurata.
Pomiędzy Juratą a Helem.
Ostatnie kilometry linii.
Koniec linii - stacja Hel.

Przebieg linii

Nazwa punktu Rodzaj punktu Kilometraż Pozostałe linie
Ekspozytura Centrum Zarządzania Ruchem Kolejowym w Gdańsku
Zakład Linii Kolejowych w Gdyni -
Xpo1n.gif Reda rozjazd początkowy -0,749 202
1nsc1n.gif stacja węzłowa 0,000 -
1np1n.gif Reda Rekowo przystanek osobowy 4,758 -
1nsc1n.gif Mrzezino stacja 8,853 -
1nl1n.gif Żelistrzewo ładownia i przystanek osobowy 11,289 -
1nsc1n.gif Puck stacja 15,986 -
1np1n.gif Swarzewo przystanek osobowy 20,997 -
1nsc1n.gif Władysławowo stacja 26,718 -
1np1n.gif Władysławowo Port przystanek osobowy 28,232 -
1np1n.gif Chałupy przystanek osobowy 34,810 -
1nsc1n.gif Kuźnica (Hel) stacja 40,391 -
1np1n.gif Jastarnia Wczasy przystanek osobowy 46,375 -
1nsc1n.gif Jastarnia stacja 48,024 -
1np1n.gif Jurata przystanek osobowy 50,917 -
1npz1n.png Bór przystanek osobowy 55,750 -
1nsc1n.gif Hel stacja końcowa 61,996 -
1ngp1n.gif koniec linii 62,078 -

Informacje ogólne

Połączenie Polski z półwyspem helskim to jedna z bardziej znanych inwestycji dwudziestolecia międzywojennego. Jedynie pierwszy jej fragment, odcinek Reda - Puck, powstał znacznie wcześniej - otwarto go 15.12.1898. Kolejny odcinek - do Swarzewa - otwarto 26.09.1903 roku, jako element linii lokalnej Puck - Krokowa. Na sam koniec półwyspu kolej dotarła 16.09.1922 roku.

Prawie wszystkie istniejące dziś punkty ekspedycyjne na zbudowane zostały wraz z linią. Wyjątkiem jest przystanek Jastarnia Wczasy, powstały w latach 70. głównie dla dojazdu pracowników PKP do domków wczasowych. Krótko po I wojnie światowej istniał także przystanek Gnieżdżewo, a także inny - o wdzięcznej nazwie Latarnia Morska (pomiędzy Jastarnią a Juratą, zlikwidowany w 1935 roku). Najdłużej ze zlikwidowanych utrzymał się przystanek Bór, usytuowany na końcowym odcinku linii - funkcjonujący do 1979 roku.

O ile część linii poprowadzona na półwyspie charakteryzuje się płaskim profilem, to pierwsza część - do Władysławowa - charakteryzuje się licznymi spadkami i wzniesieniami. Od przystanku Reda Rekowo aż do stacji w Mrzezinie na zaledwie 5 kilometrach pociąg pokonuje różnicę wysokości prawie 40 metrów. Od Mrzezina następuje zaś spadek, który pomiędzy Puckiem a Swarzewem osiąga prawie poziom morza. Od tego miejsca na kilku kilometrach następuje kolejny duży podjazd, kończący się przed stacją we Władysławowie. Przed stacją rozpoczyna się ostatni duży spadek, kończący się przed przystankiem Władysławowo Port.

Celem powstania linii było spięcie Półwyspu Helskiego z resztą kraju, który miał być (i był) najważniejszym punktem wojskowym dla obrony polskiego wybrzeża. Szybko jednak umożliwiła dojazd wczasowiczom do kurortów, położonych na Półwyspie. Już w lecie 1939 roku po linii kursowało aż 10 par pociągów osobowych oraz 5 pociągów dalekobieżnych, m.in do Lwowa, Warszawy, Katowic. Pociąg pospieszny potrzebował na przejazd linią, podobnie jak dziś, około 120-140 minut. Tuż po wojnie w 1947 roku na Półwysep docierało 9 par pociągów, z których 4 były bezpośrednimi pociągami z Łodzi, Krakowa, Katowic i Warszawy. Zupełnie inaczej przedstawia się rozkład jazdy pociągów poza sezonem letnim - było to zazwyczaj kilka (w 1965 roku - 7) pociągów osobowych. Później na linii pojawiły się także pociągi ekspresowe, w tym najbardziej znany - "Jantar" z Warszawy Zachodniej.

Do dzisiejszego dnia linia jest w całości niezelektryfikowana i jednotorowa. W 1997 roku, dążąc do wprowadzania oszczędności sterowanie nią scentralizowano w jednej nastawni na stacji Władysławowo, gdzie zainstalowano urządzenia komputerowe typu WSKR-2. Poza nią funkcjonują jeszcze nastawnie na stacjach skrajnych - Reda i Hel oraz posterunek dróżnika w Pucku. Część przejazdów otrzymała samoczynną sygnalizację przejazdową. Poprawiono także stan nawierzchni, m.in. poprzez kompleksowy remont szlaku Reda - Mrzezino.

Największe przewozy dominują oczywiście w okresie letnim - składy pociągów są przepełnione, a ich liczba (w porównaniu z pozostałą częścią roku) znacznie się zwiększa. Poza sezonem na linii pojawiają się jedynie pociągi osobowe. W ruchu towarowym jeździ jeden pociąg zdawczy do stacji Puck, dalej przewozy są sporadyczne. Największe dozwolone prędkości wahają się od 60 do 80 km/h. Istnieje jednak dosyć dużo ograniczeń na przejazdach i przejściach dla pieszych, spowodowanych brakiem odpowiedniej widoczności i dużym iloczynem ruchu.

W niedalekiej przyszłości planowana jest modernizacja linii, obejmująca zwiększenie prędkości do 100 km/h, celem zwiększenia konkurencyjności transportu kolejowego z drogowym. Obejmie ona wymianę dużej części nawierzchni torowej, ale również likwidację niektórych zbędnych torów, m.in. w Jastarni oraz Kuźnicy.

Charakterystyka linii

  • jednotorowa
  • niezelektryfikowana
  • prędkość drogowa: 60-80 km/h
  • szerokość toru: 1435 mm

Mapa linii

213.png


Wróć do:

Wykaz linii kolejowych (D29)