Iłowo

Z Baza kolejowa
Wersja z dnia 19:46, 23 paź 2016 autorstwa WikiSysop (dyskusja | edycje)

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Iłowo było stacją pośrednią o dosyć rozbudowanym i ciekawym układzie torowym. Wielkość stacji związana była z istnieniem stacji granicznej do 1918 roku. Na stacji funkcjonowała także parowozownia, do której przypisane były m.in. parowozy serii Ty45. Stacja posiadała 11 torów głównych, które podzielone były na dwie grupy torowe. Za grupą torów zachodnich znajdowały się dwa jednokrawędziowe perony; peron 2 połączony był z dworcem kładką dla pieszych. Dworzec zlokalizowano pomiędzy torami grup torowych - od wschodu omijał go wyjazd z drugiej grupy torów. Do dworca prowadziła droga dojazdowa, która w północnej części stacji włącza się do drogi wojewódzkiej nr 544. Ruch pociągów prowadzony był przez nastawnię "Io", która posiadała urządzenia przekaźnikowe. Oprócz niej na stacji istniały też dwa posterunki SKP (północny obsługiwał również rogatki) oraz strażnica przejazdowa na wspomnianej już drodze wojewódzkiej.

W ramach modernizacji linii kolejowej z Warszawy do Gdańska stacja uległa całkowitej przebudowie. W ramach korekty łuków w obrębie stacji nowe tory dodatkowe zlokalizowano na miejscu dawnej wschodniej grupy torów. Pozostawiono dotychczasowy układ peronów (dwa jednokrawędziowe, za głowicą rozjazdową), które znalazły się po drugiej stronie dworca. Stacja posiada już tylko 6 torów głównych, nie ma na niej żadnych torów bocznych. Pozostawiono dotychczasową nastawnię "Io", która w nowym układzie znalazła się dość daleko od torów.

W roku 2016 na stacji dokonano likwidacji przejazdu w poziomie szyn.

Rok budowy
1877
Nazwa Lata obowiązywania
Illowo 1877 - 1920
Iłowo 1920 - 1939
Illowo 1939 - 1943
Illau 1944 - 1945
Iłowo od 1945


Schemat stacji

Iłowo 2012.png

Schemat archiwalny (2009)

Iłowo 2009.png


Galeria zdjęć


Galeria zdjęć archiwalnych (2009)